De adviseur als wereldverbeteraar?

4 januari 2021
Carla de Rie
Carla de Rie
Partner
Bekijk profiel

Het thema van de Ernst Hijmanslezing ‘De adviseur als wereldverbeteraar’ op maandag 18 januari 2021 spreekt mij zeer aan. Deze lezing, dit jaar verzorgd door Hans Vermaak, staat in het teken van de vraag of de tijd rijp is voor activistische adviseurs. Vallen we als ‘wereld-verbeterende’ adviseurs onze opdrachtgevers lastig met onze idealen of onze moraliteit? Of leveren we daarmee juist een essentiële bijdrage waarmee onze klanten ècht geholpen zijn?

Ik ben heel benieuwd naar de dilemma’s en principes die Hans Vermaak met ons zal delen. Want in mijn advieswerk in het publieke domein ervaar ik dit dilemma eveneens. Ook Lysias heeft een ‘wereld-verbeterende’ missie: Onze missie is werken aan een mooier, welvarender, duurzamer en gezonder Nederland, waarin iedereen kan meedoen. Toe maar!

Adviseur zijn is een dienstverlenend beroep. Een opdrachtgever mag van een ingehuurde adviseur verwachten dat deze adviseur gaat helpen om zijn of haar probleem op te lossen. Wie betaalt bepaalt, toch? Hoeveel ruimte is er dan eigenlijk om een wereldverbeteraar te zijn?

Zoals Hans Vermaak ook aangeeft in de aankondiging van zijn lezing, spelen veel vraagstukken zich op dit moment niet zozeer af binnen één organisatie, maar juist in de samenwerking met andere organisaties. In mijn adviespraktijk kom ik allerlei vormen van samenwerking tegen, van triple helixen en coalitions of the willing tot allerlei type netwerken en allianties, waarbij – geredeneerd vanuit de inhoud van de opgave – een zo effectief mogelijke vorm van samenwerking is (of moet worden) ingericht. Om effectief te kunnen opereren in deze context, werk ik vanuit de waarde dat ik mij verbind aan het vraagstuk. ‘Ik ben van de opgave, en niet van de opdrachtgever.’

Mijn ervaring is dat opdrachtgevers deze gedrevenheid en maatschappelijke betrokkenheid waarderen. Het vraagt wel om evenwichtskunst. Niet voortdurend zelf op de voorgrond treden met eigen opvattingen, standpunten of idealen. Maar vanuit een visie op het vraagstuk argumenten aanreiken, opties schetsen, voor- en nadelen in beeld brengen, en zo perspectief bieden en impact realiseren voor maatschappelijke vraagstukken.

Een oud Indiaans gezegde luidt: We erven de wereld niet van onze voorouders, we lenen haar van onze kinderen. Dan mogen we toch wel ons best doen om de wereld een beetje beter te maken?

Wat mij betreft is de adviseur als wereldverbeteraar een prachtig onderwerp om met vakgenoten over in gesprek te gaan. Ik zie zeer uit naar het verhaal, de dilemma’s en principes van Hans Vermaak, en hoop je op 18 januari (online) te ontmoeten. 

Je kunt je hier aanmelden voor de Ernst Hijmanslezing.