Fairtrade

16 november 2014
Ton de Korte
Ton de Korte
Zelfstandig ondernemer
Bekijk profiel

Ik woon in Gouda. Gouda is een fairtradegemeente. Een gemeente mag zichzelf fairtrade gemeente noemen als een behoorlijk aantal winkels een bepaald aanbod aan fairtrade producten in de schappen heeft liggen en restaurants fairtrade producten op de kaart heeft staan. De fairtrade commissie gaat jaarlijks in winkels en restaurants tellen hoeveel fairtrade producten er te vinden zijn.

Zo ook bij de supermarkt van Albert Heijn. Twee leden van de commissie gaan in de supermarkt tellen hoeveel van de ca 40.000 producten een fairtrade keurmerk hebben. Na een dag tellen kan de stand worden opgemaakt. En dat gebeurt in vele supermarkten in vele gemeenten. Niet meer van deze tijd, dacht ik. Een paar drukken op de knop bij het hoofdkantoor in Zaandam en er komt een prachtige lijst per winkel uit, ook van de franchisenemers. Inclusief de toename of afname van de afgelopen jaren van fairtrade artikelen, de spreiding over Nederland, de omzet per artikel, de prijsontwikkeling en wat je nog meer wilt weten.

Een suggestie in die richting werd door de fairtradecommissie verontwaardigd als onzin afgedaan. Wat moesten de enthousiaste leden van de fairetradecommissie (allen vrijwilligers) dan nog doen? En de jaarlijks terugkerende leuke gesprekken met de supermarktmanager en overige personeelsleden in de vestiging van Albert Heijn? En wat kwam er dan terecht van de leuke contacten met de bezoekers van de supermarkt als ze aan het tellen waren? En het was toch leuk om te zien wat ze uberhaupt allemaal in de winkel hadden? Ik had er niets van begrepen. Ik mocht dan wel organisatieadviseur zijn, en expert op het gebied van slimmer werken, maar de weg naar een betere wereld wordt bepaald door andere principes en procedures. So be it.

Ton de Korte
Vicevoorzitter Ooa